ตอนที่ 265 ดวงวิญญาณกลับสู่ยุคบรรพกาล

ตอนที่ 265 ดวงวิญญาณกลับสู่ยุคบรรพกาล

ฟ้าดินอ้างว้าง สรรพสิ่งตกอยู่ในฟ้าบุพกาลอันมืดมิด

กระแสอากาศโกลาหลอันน่าสะพรึงกลัวพัดผ่านมิติอันมืดมิด เมื่อมองไปรอบ ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวล้วนอยู่ในสภาวะมืดบอด

ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของฟ้าดินที่ยังไม่มีสิ่งใดเลย

ท่ามกลางกระแสอากาศโกลาหลที่ไม่สะดุดตาสายหนึ่ง ได้พัดพาดวงวิญญาณดั้งเดิมที่ยังไม่ตื่นรู้ให้ล่องลอยไปในมิติอันมืดบอด

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปกี่ปีแล้ว หรืออาจจะยังไม่ผ่านไปแม้แต่วินาทีเดียว

ท้ายที่สุดแล้วในฟ้าบุพกาลนั้นไม่มีการนับเวลา เวลาที่นี่สูญเสียความหมายไปแล้ว

ท่ามกลางความมึนงงและเลือนลาง จางชิงหยวนพยายามเบิกตาขึ้นมามองแวบหนึ่ง สิ่งที่เห็นมีเพียงความว่างเปล่า เอาเถอะ ไม่รู้จัก นอนรอความตายไปก็แล้วกัน