กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 237 อานุภาพของสองจักรพรรดิ
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
เสียงหัวเราะกังวานดังมาจากที่ไกล ๆ อวี้เหล่ยเดินย่ำอากาศเข้ามาด้วยท่วงท่าองอาจและทรงพลัง
พลางตะโกนว่า “ทำไมจักรพรรดิผู้นี้เพิ่งออกจากเมืองเฟิงตูไปแค่สองวัน พวกคุณก็ตีกันซะแล้ว”
“ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น มีปัญหาอะไรทำไมไม่นั่งคุยกันดี ๆ ทำไมต้องใช้มีดใช้ปืน แล้วเห็นจักรพรรดิผู้นี้อยู่ในสายตาบ้างไหม?”
“อวี้เหล่ย คุณกล้ายื่นมือเข้ามาสอดงั้นหรือ?” จ้าวเหวินเหอถอยออกมาจากกองปราบมารด้วยใบหน้ามืดครึ้ม แล้วขวางหน้าอวี้เหล่ยไว้
บนท้องฟ้าที่มืดสนิท ดวงตาสีม่วงสองดวงปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับดวงตาของสัตว์ร้ายยุคบรรพกาล
มันจ้องมองพญายมราชทั้งหกตำหนักที่กำลังรุมล้อมจางชิงหยวนเอาไว้ตรงกลางด้วยสายตาเย็นชา
“เสินถู?” ราชาตูซื่อหน้าถอดสี และส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ