ตอนที่ 27 ไปโลกมนุษย์

ตอนที่ 27 ไปโลกมนุษย์

ท้องฟ้าเริ่มมืดมิด หมู่บ้านเฟิงเหมินถูกทิ้งร้างมานาน ยิ่งดูมืดมนจนมองไม่เห็นนิ้วมือตัวเอง

ทั้งหมู่บ้านมีเพียงจ้าวหยวนซานและจ้าวหลิงซานสองปู่หลาน เงียบสงัดมาก ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูร้อน แต่กลับไม่มีแม้แต่เสียงแมลงหรือนกร้อง ช่างแปลกประหลาด

“ซี๊ด... ทำไมถึงหนาวนิด ๆ ล่ะ” จ้าวหลิงซานที่สวมเสื้อผ้าบางเบาลูบแขนตัวเอง ถึงกับพ่นลมหายใจออกมาเป็นไออุ่น

“แกจะวิ่งไปไกลขนาดนั้นทำไม อยากลงไปอยู่เป็นเพื่อนกับไอ้หนุ่มแซ่จางนั่นหรือไง” เสียงด่าของจ้าวหยวนซานดังมาจากไม่ไกล

จ้าวหลิงซานเบ้ปาก “ใครอยากจะไปอยู่เป็นเพื่อนกับหมอนั่นกัน... แต่ว่าปู่ หมู่บ้านนี้เหมือนจะมีอะไรแปลก ๆ นะ”