กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 144: พระพุทธเจ้าเจี้ยนเจิน
หลินอวี่หรี่ตาลงเล็กน้อย ดูท่าไม่ใช่วัดปกติจริงๆ ด้วย!
วัดปกติที่ไหนจะเสิร์ฟเนื้อในอาหารเจ!
แต่จะว่าไป…
เนื้อนี่หอมใช้ได้เลย
หลินอวี่อดกลืนน้ำลายไม่ได้ มองไปก็เห็นกับข้าวเนื้อเต็มไปหมด
หมูตุ๋นซีอิ๊ว ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน หัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊ว…
อาหารบ้านๆ ที่หาได้ทั่วไปก่อนวันสิ้นโลก พอเข้าสู่ยุควันสิ้นโลกแล้วกลับหากินได้ไม่ง่ายเลย
มิน่าล่ะ ในวัดชิ่งอวิ๋นถึงมีคนอ้วนอยู่ตั้งเยอะ
ไอ้หัวเหลืองน้ำลายไหล จ้องกับข้าวในถาดเขม็ง พลางกลืนน้ำลายไม่หยุด “เฮ้ย เชี่ย… หอมเกินไปแล้ว! พวกพระนี่ใจกว้างเหมือนกันนะ!”