บทที่ 140: มหามังกรสวรรค์ทรงฤทธิ์

บทที่ 140: มหามังกรสวรรค์ทรงฤทธิ์

สีหน้าของหลินอวี่เปลี่ยนไปทันที!

พระ!

กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น!

บัดซบเอ๊ย...

พระที่โผล่มาแถววัด แค่คิดก็รู้แล้วว่าต้องเกี่ยวข้องกับวัดนั้นแน่ๆ!

หลินอวี่ถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างมีชั้นเชิง พร้อมหนีได้ทุกเมื่อ

เสิ่นสุยระแวดระวังเต็มที่ไม่แพ้กัน เขาจ้องพระตรงหน้าเขม็ง พลางถอยหลังไปก้าวหนึ่งก่อนเอ่ยว่า:

“ทุกคน ขึ้นรถ!”

ไอ้หัวเหลืองกลืนน้ำลาย