บทที่ 127: วิญญาณเคียดแค้นแห่งเขตต้นไหว

บทที่ 127: วิญญาณเคียดแค้นแห่งเขตต้นไหว

พอเสิ่นสุยเห็นลุงจ้าวตัดสินใจเลือก สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

“ลุงจ้าว คุณ...”

ลุงจ้าวโบกมือ

“อะไร ดูถูกลุงจ้าวอย่างฉันหรือไง?”

“ตอนหนุ่ม ๆ พ่อนายออกไปต่อยตีกับใคร ก็ต้องพาฉันไปด้วย!”

เสิ่นสุยมีสีหน้าซับซ้อน

หลินอวี่เงี่ยหูฟัง ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

โห...

ตอนหนุ่ม ๆ พ่อของเสิ่นสุยยังชอบต่อยตีด้วยเหรอ?