บทที่ 125: คุณสมบัติเฉพาะพื้นที่

บทที่ 125: คุณสมบัติเฉพาะพื้นที่

ต้นไหวเฒ่าแห่งความบ้าคลั่งคลุ้มคลั่งขึ้นมาแล้ว!

เหงื่อเย็นไหลอาบหน้าผากหลินอวี่ เขาคิดจะกระโดดลงจากรถโดยไม่รู้ตัว แล้วหนีเอาชีวิตรอดด้วยสเกตบอร์ดกระต่ายวิญญาณมารของตัวเอง!

แต่ในวินาทีถัดมา

พลันเกิดเรื่องขึ้น!

สายลมอบอุ่นพัดผ่าน มีกลิ่นอายของชีวิตแผ่ออกมา ราวกับบทเพลงกล่อมนอน

ชวนให้รู้สึกสบาย ผ่อนคลาย จนแทบอยากงีบหลับ...

ทีละน้อย...

ต้นไหวเฒ่าทุกต้นที่กำลังจะเข้าสู่ระยะความบ้าคลั่งกลับง่วงงุนขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเข้าสู่ระยะพักตัวอีกหน

ต้นไหวเฒ่าแห่งความบ้าคลั่งกลับมาไม่คลุ้มคลั่งอีกแล้ว