กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 98: ดันเจียนเจตนาร้าย
เสิ่นสุยหยิบยาสมานแผลชนิดพิเศษออกมาหนึ่งห่อ ภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของหลี่ว์เหิง เขาสามารถต่อแขนที่ขาดของหลินอวี่กลับเข้าที่ได้ชั่วคราว จากนั้นจึงใช้ผ้าพันแผลจำนวนมากพันแขนของหลินอวี่ไว้อย่างหนาแน่น
หลังจากนั้น...
ก็เหลือแค่รอ
เสิ่นสุยมองไปรอบ ๆ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“พักที่นี่ก่อนเถอะ”
เจ็ดชั่วโมงต่อมา
ในที่สุด!
หลินอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เขารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างเหลือแสน ราวกับเรี่ยวแรงทั้งหมดถูกสูบออกไป ความเหนื่อยล้าแผ่ซ่านจากภายในสู่ภายนอกทั่วทั้งร่าง
นี่คือความรู้สึกหลังจากใช้พลังจิตจนเหือดแห้งอย่างสิ้นเชิง