บทที่ 42: หัวหน้าผู้ดูแล

บทที่ 42: หัวหน้าผู้ดูแล

เสิ่นสุยพูดถึงความสัมพันธ์อันดีระหว่างซูม่านกับเจ้าหน้าบากและหลินอวี่ราวกับเอ่ยขึ้นมาลอยๆ อย่างไม่ใส่ใจ

แต่ความจริงแล้ว เขาจงใจพูดให้ชัดเจน เพื่อบอกเป็นนัยแก่หลินอวี่ว่า ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนทั้งหมดในทีม ล้วนอยู่ในสายตาของเขา

เขาเตือนหลินอวี่อย่างแนบเนียนโดยไม่รู้ตัว และการเตือนครั้งนี้ก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายแม้แต่น้อย

ขณะเดียวกันก็ไม่ทำให้หลินอวี่รู้สึกไม่พอใจ

นี่แหละคือศิลปะของการพูด

เสิ่นสุยไม่ได้คิดว่าหลินอวี่กำลังแบ่งพรรคแบ่งพวก

เพียงแต่เมื่อเขาอยู่ในตำแหน่งนี้ ก็มีบางคำพูดที่จำเป็นต้องพูด

ต่อให้ไม่มีความหมายอะไร ก็ยังต้องพูดออกมา