กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 แพะรับบาป
“ได้ครับพ่อ ผมจะเฝ้าพวกเขาไว้ให้ดี” ซูหลิงกล่าวอย่างเชื่อฟัง
เซี่ยอู่กำลังจะขับรถออกไป แต่แล้วก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงแสร้งถามขึ้นมาราวกับไม่ใส่ใจว่า
“ฉันทิ้งแกไว้ตรงนี้คนเดียว แกคงไม่โทษฉันใช่ไหม”
ซูหลิงชะงักไป รีบโบกมือปฏิเสธ “จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันครับพ่อ เดิมทีก็เป็นเพราะความประมาทของผมเองที่ทำให้เหยาซูหลิงกับฉู่หมิงโจวขโมยรถพวกเราหนีไปได้ มันเป็นความรับผิดชอบของผมเอง ผมอยู่ตรงนี้ก็สมควรแล้ว อีกอย่าง ก็ต้องมีคนคอยเฝ้าที่นี่ไว้จริง ๆ”
“แกคิดแบบนั้นจริงเหรอ ไม่มีความตัดพ้อเลยสักนิดแน่นะ”
“แน่นอนครับ!”