กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 การฝึกยืนยันคุณค่าในตนเอง
ถูกหนอนและมดกัดแทะอยู่หลายปี แม้แต่ต้นไม้ใหญ่ที่ตระหง่านก็ยังโค่นล้มได้ นับประสาอะไรกับมนุษย์
เหยาซูหลิงในอดีตเคยก้าวขึ้นสู่เวทีด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยไฟแรงกล้า ไม่หวั่นเกรงสิ่งใด มุ่งหน้าสู่ความฝันเพียงอย่างเดียว ทว่าเหยาซูหลิงในยามนี้ หลังจากมีประสบการณ์การรุมประณามทางอินเทอร์เน็ตอันยาวนานมาหลายปี ก็เก็บงำประกายความโดดเด่นไปนานแล้ว ทำตัวสงบเสงี่ยม กระทั่งหวาดระแวงไปหมด เพียงเรื่องเล็กน้อยก็กังวลใจไม่หยุดหย่อน
นี่คือความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเหยาซูหลิง
และยังเป็นจุดที่เธอหวาดระแวงกังวลใจเช่นกัน
ภาษามีหน้าที่ในการชี้นำ คำชื่นชมอย่างต่อเนื่องจะสร้างความมั่นใจ ส่วนคำใส่ร้ายป้ายสีอันยาวนานก็ทำลายความมั่นใจในตัวเองได้เช่นกัน