กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 441 ย้อนรำลึกอดีต
“ทำไมคุณถึงพาฉันมาที่นี่ล่ะ”
ภายในรั้วโรงเรียนมัธยมปลายยามกลางคืน มีเพียงอาคารหอพักไกล ๆ ไม่กี่หลังที่ยังเปิดไฟประปราย บนสนามเงียบสงบจนเหลือเพียงเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกัน เหยาซูหลิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ในใจมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก
“หลังจากกลับประเทศ ผมมักจะแวะมาดูที่นี่บ่อย ๆ ครับ”
ฉู่หมิงโจวก้าวเท้าเดินไปยังโซนเครื่องเล่นออกกำลังกายของสนาม บาร์คู่ตรงนั้นตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวริมสนามหญ้า คานโลหะอันเย็นเฉียบถูกปกคลุมไปด้วยไอหมอกยามค่ำคืน
บาร์คู่ที่ดูใหม่เอี่ยมนี้ไม่ใช่เพราะได้รับการดูแลรักษาเป็นอย่างดีหรอก แต่เป็นเพราะเวลาผ่านสถานการณ์เปลี่ยน จึงเปลี่ยนชุดใหม่ไปตั้งนานแล้ว
“ยังจำที่นี่ได้ไหมครับ”