กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 414 คนที่ฉันรอก็คือเธอ
“ฮ่า ๆ —”
เสียงหัวเราะวิปลาสที่ดังขึ้นกะทันหันทำเอาฉือชิวหลี่ตกใจตื่นราวกับหลุดจากฝัน เพ่งสายตามองดูก็พบว่าโต๊ะที่เดิมทีว่างเปล่ากลับกลายเป็นโต๊ะจีนชุดใหญ่ไปเสียแล้ว
แต่เดี๋ยวนะ
ทั้งก๋วยเตี๋ยวหอยขม เต้าหู้เหม็น มันฝรั่งเขี้ยวหมาป่าพวกนี้…
ที่นี่มันภัตตาคารเศรษฐีเก่าหรือถนนของกินหน้ารั้วโรงเรียนประถมของเธอกันแน่เนี่ย?
พวกเศรษฐีเก่าสมัยนี้รู้จักกินขนาดนี้เลยเหรอ?
ขณะที่กำลังตบหน้าตัวเองเพื่อยืนยันว่าไม่ได้ฝันไป ด้านหลังก็พลันมีเสียงสวบสาบดังขึ้นมา
หันกลับไปมอง ก็เห็นเซี่ยซื่อเหยียนกำลังถือโทรศัพท์มือถือเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ตรงนั้น