กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 บันทึกความทรงจำเหยาฉู่ 10
ตอนที่ฉู่หมิงโจวฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล สิ่งแรกที่มองเห็นไม่ใช่เพดานโรงพยาบาล แต่เป็นดวงตาที่ร้องไห้จนบวมเป่งของเหยาซูหลิง
“คนบ้า”
เธอเบะปากแน่น ดูเหมือนปลาปักเป้าที่โดนบีบจนแบน นี่คือสีหน้าตอนที่เธอพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้อย่างสุดความสามารถ
ฉู่หมิงโจวไม่ได้พูดอะไร หรือไม่ก็เจ็บคอจนพูดไม่ออก เขาเพียงแค่มองเหยาซูหลิงเงียบ ๆ คิ้วและดวงตาค่อย ๆ คลายลง มุมปากผุดรอยยิ้มอย่างเงียบเชียบ
เมื่อเห็นเช่นนี้ ปากที่เบะอยู่ของเหยาซูหลิงก็กลั้นไม่อยู่อีกต่อไป น้ำตาพังทลาย โผเข้าสู่อ้อมอกของเขาแล้วปล่อยโฮออกมาดังลั่น
ฉู่หมิงโจวกอดเธอด้วยความเอ็นดู วางคางเกยไว้บนไหล่ของเธอ แล้วเอ่ยเบา ๆ
“ขอบคุณนะ”
เหยาซูหลิงไม่ได้พูดอะไร มีแต่ร้องไห้เสียงดังขึ้นกว่าเดิม