กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 ยินดีด้วยที่มนุษย์ได้รับชัยชนะ
“แสงอาทิตย์ยามเย็นนี่!”
อาทิตย์อัสดงส่องทะลุผ่านม่านหมอกชุ่มชื้นตรงขอบฟ้า แผ่ประกายแสงเมฆหลากสีเป็นสีส้มอ่อน สายลมระหว่างหุบเขาพัดผ่าน หอบเอาความเย็นสบายหลังฝนตกมาด้วย พัดพาแสงเงาของแสงอาทิตย์ยามเย็นให้ไหวระริก ทำให้แสงเมฆหลากสีแลดูพลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา
ทิวทัศน์งดงามตระการตาสะท้อนในดวงตาของเหยาซูหลิง เธออดไม่ได้ที่จะยกยิ้มเผยสีหน้าเบิกบาน “สวยจังเลยค่ะ”
ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน
เหมือนภาพที่พวกเขาเคยเห็นตอนเดินเล่นบนสนามโรงเรียนในตอนเย็นเปี๊ยบ
ตอนนั้นพวกเขาทั้งสองต่างพูดไม่เก่ง พยายามหาหัวข้อสนทนาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เพียงเพื่อจะยืดระยะทางที่ไม่มีใครอยากให้สิ้นสุดลงนั้นให้ยาวนานขึ้น
“ฉันไม่ได้ดูมานานมากแล้ว”