กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 งั้นก็แปรพักตร์
ชั่วพริบตาที่เห็นว่าแม้แต่หน้าต่างก็ลงกลอนทั้งหมด สีหน้าและแววตาของฉือชิวหลี่ต่างก็ตกอยู่ในอาการเหม่อไปครู่หนึ่ง โลกทัศน์ละลายลงราวกับครีม
ที่นี่มันที่ไหนกัน นี่ยังอยู่ในประเทศอยู่ไหม?
“ตอนนี้สายตาของพวกคุณมืดสนิทแล้ว มองไม่เห็นอะไรเลยสินะคะ ถ้าอยากได้แสงสว่างก็คงพึ่งพาได้แค่ไฟฉายในมือพวกคุณแล้วล่ะค่ะ”
ปลายสายลำโพงกระจายเสียง เสียงของคุณไป๋แฝงความสุขุมของผู้มีชัยชนะอยู่ในมืออยู่หลายส่วน
“ฉือชิวหลี่ เธออยู่ที่ไหน” ท่ามกลางความมืด เสียงของเซี่ยซื่อเหยียนดังขึ้นมา
“ฉันอยู่นี่” ฉือชิวหลี่เพิ่งตอบรับก็ชะงักไปทันที “ไม่ถูกสิ เสียงของนายดังมาจากทางซ้าย แล้วเสียงฝีเท้าทางขวาของฉัน…”
มันเรื่องอะไรกัน?
‘พรึ่บ!’