กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 เซี่ยซื่อเหยียน พวกเราต้องหนีออกไปได้แน่นอน
“ฉือชิวหลี่!”
พร้อมกับเสียงหนึ่งที่เปี่ยมล้นไปด้วยความห่วงใย เงาร่างสีแดงสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ทว่าในวินาทีถัดมา กลับถูกสายน้ำที่สะบัดออกจากร่างของฉือชิวหลี่ฟาดใส่จนอึ้งเป็นไก่ตาแตก
“หือ?”
ฉือชิวหลี่ที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติหยุดท่าทางสะบัดน้ำ หันกลับไปมอง ก็เห็นเพียงเซี่ยซื่อเหยียนที่เนื้อตัวเปียกโชกนอนร่อแร่หายใจรวยรินอยู่บนพื้น
“เซี่ยซื่อเหยียน?!”
เธอสไลด์เข่าพุ่งเข้าไปประคองอีกฝ่ายขึ้นมาทันที ก่อนจะพูดอย่างเจ็บปวดรวดร้าวใจว่า “นายก็ถูกพวกนั้นบีบให้ออกไปตากฝนเหมือนกันเหรอ?!”
เซี่ยซื่อเหยียนยื่นมือไปปาดน้ำบนใบหน้า “ไม่เคยออกไปเลย”