กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 แชมป์ซานต๋าสิบปีเหรอ ดี ดี ดี
“นี่ ๆ …ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะคะ!” เหยาซูหลิงพูดจาติดอ่างไปหมดแล้ว
ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกตเลยว่า ใบหน้าของคุณไป๋จริง ๆ แล้วออกจะดูคล้ายใบหน้าแนวผีอยู่บ้าง
อะไรคือใบหน้าแนวผีงั้นเหรอ ก็ประมาณว่าผิวขาวซีด ตาเรียวยาว ม่านตาสีดำกินพื้นที่ในเบ้าตามากเป็นพิเศษ แค่แววตาเดียว ก็ให้ความรู้สึกขนพองสยองเกล้าด้วยปราณผีอันเยียบเย็น
ทว่าในรูปถ่ายเหล่านี้ แววตาของคุณไป๋กลับล็อกติดอยู่กับกล้องมาโดยตลอด
เหยาซูหลิงรู้สึกเพียงว่าพวกเธอกำลังสบตากันอยู่ทุกวินาที แววตาที่ราวกับมองทะลุทุกสิ่งของคุณไป๋ คล้ายกับจะจ้องมองเธอจนทะลุผ่านรูปถ่ายออกมาอย่างไรอย่างนั้น