กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 230 ผู้พาสัตว์เลี้ยงเดินเล่นมือทอง
ริมทะเลสาบมีบุรุษรูปงามผู้แสนเศร้าสร้อยยืนอยู่คนหนึ่ง
เขาเงยหน้ามองฟ้าทำมุม 45 องศา แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องลงบนใบหน้า เส้นสายเครื่องหน้าที่ประหนึ่งพระเจ้าบรรจงสลักเสลาพลันเปล่งประกายละมุนละไมขึ้นมาหลายส่วน
«นี่มันหนุ่มน้อยขี้เศร้าบ้านไหนกันเนี่ย?»
«พี่ไม่ยอมนอนอยู่บ้านดี ๆ ดันมาเก๊กหล่ออยู่ตรงนี้ซะงั้น»
«? ฉันว่าเซี่ยซื่อเหยียนก็จัดว่าเป็นคนหล่อมาดนิ่งสูงศักดิ์คนหนึ่งนะ ทำไมพอเป็นเขาทีไรบรรยากาศในคอมเมนต์ถึงได้ดูทะแม่ง ๆ ขนาดนี้นะ»
«เธอลองดูสิว่านอกจากหน้าตาแล้ว มีตรงไหนของเขาที่เฉียดคำว่ามาดนิ่งสูงศักดิ์บ้าง»
«ก่อนที่เซี่ยซื่อเหยียนจะแต่งตัวเลียนแบบเป็นอินทรีภูผา ฉันก็เคยมีความคิดเดียวกับผู้ชมผู้เรียบง่ายท่านนั้นแหละ»