กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 100 ในรอบแปดร้อยปีไม่มีใครเข้าใจเซี่ยซื่อเหยียนได้
ครูฝึกเมิ่งหนานที่ยืนดูอยู่นานได้ทำหน้าที่เป็นปากแทนผู้ชมสักที
“ถ้าฉันเดาไม่ผิดละก็ เมื่อกี้เธอคิดจะปาชามทิ้งแต่ลืมปล่อยมือใช่ไหม?”
เซี่ยซื่อเหยียนประคองชามไว้ด้วยสีหน้าราบเรียบไร้อารมณ์
“ผมแค่ไม่อยากทิ้งขว้างธัญพืชอาหาร”
«น้ำตาซึมเลยทุกคน»
«มาถึงขั้นนี้แล้ว คุณจะบอกว่าคุณคือจิ๋นซีฮ่องเต้ฉันก็เชื่อ»
“นั่นเป็นคุณธรรมที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ถ้างั้นฉันกินเองแล้วกัน”
ครูฝึกเมิ่งหนานก้าวเท้ายาวเข้ามาข้างหน้า ยิ้มพลางจับชามในมือของเซี่ยซื่อเหยียน เตรียมจะรับมา
ทว่ากลับดึงไม่ขยับ