กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 472 ข้าเป็นคนเลวมาก
“เจ้ามาทำอะไร?”
ปัวไซซีนั่งอยู่กลางโถงใหญ่ กระโปรงหางปลารัดแนบกาย ขับเน้นเรือนร่างอวบอิ่มและส่วนโค้งเว้าที่งดงาม
ใบหน้างามสง่าของนางเผยความรังเกียจเมื่อเห็นซูเหวินบุกเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ
“ปัวไซซี เจ้าคิดว่าข้ามาทำอะไร?”
ซูเหวินมองรอบ ๆ แล้วพบว่าที่นี่เงียบเหงาจริง ๆ นอกจากรูปสลักเทพสมุทรกับตรีศูลเทพทะเลแล้ว แม้แต่เก้าอี้สักตัวก็ไม่มี
มิน่าตอนนั้นปัวไซซีถึงเลือกถังเฉิน นางใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมสงบเงียบ พอพบคนอิสระเสรีและรูปร่างกำยำเช่นนั้น ย่อมเกิดความสงสัยใคร่รู้
ปัวไซซีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ที่นี่คือวิหารเทพสมุทร ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาได้ เชิญออกไปเสีย… เจ้าทำอะไร…”