กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 397 ดอกแพร์สายพายุ
หนิงหรงหรงกล่าวว่า “ถังซาน เป็นฝีมือเจ้าก็จงยอมรับเสียเถิด เจ้าลงมือฆ่าคนด้วยตนเอง พวกเราล้วนเห็นกับตา”
อ้าวซือข่าร้อนใจ “หรงหรง อย่าทำเช่นนี้ พวกเราเป็นทีมเดียวกัน”
อวี้เสี่ยวกังมีสีหน้าโกรธเกรี้ยวเช่นกัน “หรงหรง เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังพูดอะไร?”
หนิงหรงหรงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ปรมาจารย์ พวกเราเป็นทีมเดียวกัน ก็เพราะเหตุนี้ ข้าจึงไม่อยากให้ถังซานเดินไปสู่หนทางที่ไม่มีวันหวนคืน
พวกท่านควรสนับสนุนข้า ช่วยถังซานกลับตัวกลับใจ”
“เจ้า...เจ้า...แต่ตอนนั้นเจ้าก็เป็นผู้สนับสนุนด้วย” อวี้เสี่ยวกังพูดออกไปแล้วก็เสียใจทันที
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
สายตาของคนรอบข้างเปลี่ยนไปในทันใด
เขายอมรับด้วยตนเองแล้ว