กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 365 การเสียสละของหลิ่วเอ้อร์หลงแลกมาด้วยอิสรภาพของเจ้า
“เสี่ยวซาน รีบพาอาจารย์ของเจ้ากลับไปเถิด”
“ขายหน้าจะตายอยู่แล้ว!”
เมื่อเห็นผู้คนโดยรอบเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ เสี่ยวอู่ก็รู้สึกขายหน้าเช่นกัน
อวี้เสี่ยวกังโกรธจนอกกระเพื่อมไหว นี่ถึงกับพูดว่าตนเองขายหน้าเชียวหรือ
แม้จะขายหน้าจริง ๆ แต่ก็ไม่ควรพูดออกมา
นี่มิเท่ากับตบหน้าเขาซ้ำอีกหรือ?
“อาจารย์ พวกเรารีบกลับกันเถิด ป้าเอ้อร์หลงอยู่ที่โรงเตี๊ยม หากได้พบท่าน นางต้องดีใจเป็นแน่”
“เอ้อร์หลง!”
เมื่ออวี้เสี่ยวกังนึกถึงหลิ่วเอ้อร์หลง ในใจพลันทั้งหวาดกลัวและคาดหวัง