กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 241 เสียงหัวเราะของหลิงหลิง
ไม่ว่าเมื่อใดหรือที่ใด [()] ก็เป็นเพื่อนอ่านที่ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน
ภายในโถงใหญ่มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาของคนทั้งสอง ซูเหวินพยายามผ่อนลมหายใจให้เบาที่สุด
เขารู้ดีอยู่แก่ใจ
ปี่ปี่ตงสามารถนั่งบนบัลลังก์สันตะปาปามาจนถึงขั้นนี้ได้ นับว่าไม่ง่ายเลย
หากล้ำเส้นเกินไป นางคงปฏิเสธทันที
“อืม?”
ขนตาของปี่ปี่ตงสั่นไหวเบา ๆ ดวงตาดูคล้ายกำลังจะลืมขึ้น
ในฐานะโต้วหลัวผู้ครองสมญา นางสัมผัสได้แล้วว่ามีคนกำลังเข้ามาจากด้านนอก
กลิ่นอายนี้…