ตอนที่ 146 เรื่องนี้โทษศิษย์ไม่ได้

ตอนที่ 146 เรื่องนี้โทษศิษย์ไม่ได้

ปี่ปี่ตงนอนอยู่บนเตียง

มือใหญ่ของซูเหวินที่วางอยู่บนเอวคอดของนางยังมิได้ผละจากไป

นางเหลือบมองเขาจากหางตา

ใบหน้างดงามไร้ที่เปรียบซึ่งแต้มสีแดงระเรื่อเพราะฤทธิ์สุรา ยิ่งเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนชวนให้ผู้คนหลงใหล

ชุดนอนผ้าไหมในยามนี้ยิ่งขับเน้นความอ่อนหวานน่าทะนุถนอม

“อาจารย์ พักผ่อนเถิด!”

ซูเหวินชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะชักมือกลับแล้วนั่งลงข้าง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ

วันนี้เขาดื่มสุราไม่มากนัก สติจึงยังแจ่มชัดอยู่

ถอดเสื้อตัวนอกแล้วนอนลงเรียบร้อย เขามองเพดาน ก่อนความง่วงจะเข้าครอบงำอย่างรวดเร็ว