ตอนที่ 347 ฆ่าเธอ

เมื่อวานเธอคิดมาทั้งคืนก็ยังรู้สึกไม่ยอมจำนน อีกทั้งเมื่อวานเฉินไป๋ลู่ยังพูดจาคลุมเครือไม่ชัดเจน เธอจึงยังอยากเข้าไปดูในเมืองให้รู้เรื่องว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

พอคิดว่าต่อไปจะไม่มีเงินอุดหนุนของเฉินไป๋ลู่อีก วันเวลาคงยิ่งยากลำบาก หูเหอฮวาก็ยิ่งมองเฉินไป๋ลู่ขัดหูขัดตายิ่งขึ้น

เฉินไป๋ลู่ก้มมองโจ๊กกับหมั่นโถวข้าวโพดบนโต๊ะหิน แววตาแห่งความรังเกียจเดียดฉันท์ยิ่งทวีคูณ ไม่เพียงไม่ก้าวไปข้างหน้า แต่กลับถอยหลังไปหนึ่งก้าว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจและดูถูก “นี่มันของอะไรกัน ใสแจ๋วอย่างกับน้ำ แล้วยังมีไอ้หมั่นโถวข้าวโพดนี่อีก”