ตอนที่ 342 ค้ามนุษย์

เฉินจินเจาเงยหน้าขึ้น สายตากวาดมองหวังเถี่ยหลิง หลัวเหวินหย่ง รวมถึงเฉินไป๋ลู่ที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง จากนั้นจึงพูดตามน้ำคำพูดก่อนหน้านี้ของเจียงชิงฉือทีละคำ ๆ “พวกคุณพร่ำบอกว่าเด็กสองคนนี้เป็นของฉัน ถ้าอย่างนั้นก็เอาหลักฐานออกมาสิ ไม่มีหลักฐานแล้วมาพูดจาซี้ซั้ว ใครจะไปรู้ว่าเด็กสองคนนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใคร อย่าคิดจะมาใส่ร้ายป้ายสีฉันตรงนี้นะ!”

พอคำพูดนี้หลุดออกมา บรรยากาศรอบข้างก็ชั่วพริบตาเงียบสงัดลงทันตา

เดิมทีหวังเถี่ยหลิงกับหลัวเหวินหย่งยังรอให้เด็กสองคนจำแม่ได้ ขอเพียงยอมรับญาติได้อย่างราบรื่น ถึงเวลานั้นที่พวกเขาจะเกาะติดย่อมเป็นเรื่องของเวลาช้าหรือเร็วเท่านั้น

เพียงแต่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเฉินจินเจาจะปฏิเสธไม่ยอมรับเด็กสองคนนี้ไปตรง ๆ