กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“มังกรออกลูกเป็นมังกร หงส์ออกลูกเป็นหงส์ ลูกสาวที่นังคนบ้าคลอดออกมาก็เป็นขยะสมองกลวงจริง ๆ!”
เธอพลางด่า พลางออกแรงบิดแขนของสองพี่น้องอย่างแรง
หากไม่ใช่เพราะคนผู้นั้นเรียกร้องว่าต้องพากระเตงสองภาระติดตัวนี้มาด้วย เธอก็ไม่อยากพามาเลยสักนิด
“พอแล้ว ๆ อย่าตีเลย!” หลัวเหวินหย่งเอ่ยขึ้นอย่างหงุดหงิด
เขาไม่ได้สงสารลูกสาวสองคนหรอก เพียงแต่ว่าที่นี่เป็นข้างนอก เขายังรักหน้าตาตัวเองอยู่
เมื่อได้ยินคำพูดของลูกชายตนเอง และเห็นว่ามีคนเริ่มมองมาทางนี้เรื่อย ๆ แล้ว หวังเถี่ยหลิงจึงจำต้องปล่อยมืออย่างไม่สบอารมณ์แล้วถลึงตาใส่ทั้งสองคนไปทีหนึ่ง