กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางยิ้มแล้วมองกลับไปที่เขา “ใช่ ๆ ฉันลืมไปเอง ถ้าอย่างนั้นก็คงใช่แล้วล่ะ!” แม้น้ำเสียงในคำพูดของเธอจะฟังดูเหมือนเห็นด้วยกับเขา
แต่มองออกได้ชัดเจนว่านี่คือการพูดประชดประชัน
ความหมายในคำพูดของเธอ หยางเส้าเหลียงย่อมฟังออกเช่นกัน หัวใจที่เดิมทีแขวนเติ่งอยู่ก็พลันคลายลงในชั่วพริบตา
ไป๋ลู่เคยบอกกับเขาไว้แล้วนี่ว่าคนแซ่ลู่อะไรนั่นเป็นเพื่อนบ้านกับบ้านเธอ ในเมื่อเป็นเพื่อนบ้าน แล้วสถานการณ์ของเจียงชิงฉือคนนั้นเธอจะไม่รู้ชัดเจนได้อย่างไร?
เธอเคยบอกไว้หมดแล้วว่าเป็นคนมาจากบ้านนอก อาศัยผู้ชายจนได้ใบรับรองหมอเท้าเปล่าอะไรนั่นมาเพื่อใช้หลบเลี่ยงการออกไปทำงาน ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่เฉินไป๋ลู่เคยพูดไว้