กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เธอเม้มริมฝีปาก “ย่าคะ ขอโทษด้วยนะคะ หนูขอร้องหมอเจียงไม่สำเร็จ ไม่สามารถให้เธอมาตรวจรักษาท่านได้…”
คุณย่าหนิงยิ้มบาง ๆ พลางตบหลังมือเธอเบา ๆ “เด็กโง่ ไม่โทษเจ้าหรอก เป็นพวกเราที่บุ่มบ่ามเกินไปเอง พวกเรากลับบ้านกันเถอะ กินยาให้ตรงเวลา พักผ่อนให้ดี เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง” คำพูดนี้ ความจริงแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่เชื่อ
แต่เธอรู้ว่าหลานสาวยินดีจะฟัง ชอบฟังคำพูดแบบนี้ เธอจึงพูดตามใจหลาน
ขณะพูด สายตาอันฝ้าฟางของเธอก็มองไปยังทิศทางที่เจียงชิงฉือและเฉินจินเจาลับตาไปอีกครั้ง ปากพึมพำเสียงแผ่ว “หญิงสาวคนนั้น ดูท่าจะมีบางอย่างไม่ปกติ สติสัมปชัญญะเหมือนจะไม่ค่อยแจ่มชัด น่าสงสารจริง ๆ…”