กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ถ้าทำของในร้านอาหารพังเข้าจริง ๆ กลัวว่าต่อให้ขายตัวหล่อนไปยังชดใช้ไม่ไหวหรอกมั้ง!”
ถ้อยคำเหล่านี้เปรียบประดุจเข็มที่ทิ่มแทงลงบนร่างของเฉินจินเจาซึ่งหลบอยู่ใต้โต๊ะอย่างหนาแน่นยั้วเยี้ย เธอจึงยิ่งสั่นเทิ้มรุนแรงขึ้นไปอีก
เธอซุกศีรษะลงลึกกว่าเดิม แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ความหวาดกลัวในก้นบึ้งของหัวใจพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด กระทั่งความกล้าที่จะเงยหน้าก็ยังไม่มี
เจียงชิงฉือสะกดกลั้นเพลิงโทสะในใจ กุมมือของเฉินจินเจาไว้อย่างอ่อนโยน มืออีกข้างลูบแผ่นหลังของเธอเบา ๆ ทีละครั้ง:
“พี่สาว ไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่ ไม่มีใครรังแกพี่ได้”
“อย่าไปฟังพวกเขาพูดเหลวไหลเลย จินเจา พี่กลับถึงบ้านแล้ว ที่นี่ไม่มีใครทำร้ายพี่ได้แล้วนะ พี่ลืมไปแล้วเหรอ?”
……