ตอนที่ 297 ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ทุกคนต่างพากันนั่งลงอีกครั้ง กลั้นหายใจรวบรวมสมาธิรอคอยการจัดแจงต่อไปของเจียงชิงฉือ

เหวินชุ่ยอิงและจวงหานนั่งตัวตรงเป๊ะ วางสองมือไว้บนหัวเข่า สายตาจดจ้องมองเจียงชิงฉือเขม็ง ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธา

ส่วนโหยวชวนและติ้งหลี่ก้มหน้าลงเล็กน้อย ปลายนิ้วลูบชายเสื้อเบา ๆ ยังคงเกร็งอยู่บ้าง ทว่าก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงชิงฉือเป็นระยะ ก้นตาเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจและความใฝ่ฝันต่ออนาคต

“สหายเหวินชุ่ยอิง สหายจวงหาน” สายตาของเจียงชิงฉือจับจ้องไปยังเจ้าหน้าที่อนามัยทั้งสองคน น้ำเสียงอ่อนโยน “ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้พวกเธอทำงานแพทย์และพยาบาลอยู่ในหน่วยทหาร มีความรู้พื้นฐานด้านการแพทย์และการพยาบาล ช่วงเวลาต่อจากนี้คงต้องลำบากพวกเธอแล้ว!”