กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ชิงฉือ ขอโทษด้วยนะจ๊ะที่ทำให้เธอต้องรอเก้ออีกแล้ว เธออย่าคิดมากเลย ทหารก็เป็นแบบนี้แหละ การปกป้องบ้านเมืองเป็นหน้าที่ พวกเราที่เป็นญาติผู้ป่วยก็ได้แต่ต้องเข้าใจและสนับสนุนให้มากเข้าไว้” เธอพูดพลางกุมมือเจียงชิงฉือเอาไว้อย่างแผ่วเบา แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด กลัวเหลือเกินว่าเจียงชิงฉือจะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ
พวกเธอเกิดและโตมาในครอบครัวทหาร จึงเคยชินกับเรื่องพวกนี้มานานแล้ว
ทว่าเจียงชิงฉือไม่เหมือนกัน เธอเพิ่งแต่งเข้ามา ยังเป็นครอบครัวทหารใหม่ ทั้งสองคนแต่งงานกันนับรวมทั้งหมดแล้วยังไม่ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้พวกเขาถึงได้เป็นกังวลอยู่บ้าง กลัวว่าเธอจะทำใจยอมรับไม่ได้