เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เจียงชิงฉือคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะมีการจัดสรรบ้านพักให้ด้วย แม้ว่าคนตระกูลลู่จะดีมาก แต่ใครเล่าจะไม่มีความยึดติดอยากมีบ้านเป็นของตัวเอง
ไม่มีใครบอกเรื่องในวันข้างหน้าได้ สิ่งนี้แหละคือทางถอยและความมั่นใจของเธอในอนาคต
เธอเก็บลูกกุญแจไว้อย่างระมัดระวัง แล้วเดินตามหลี่หงกังและหวังจี้มุ่งหน้าไปยังสถาบันวิจัยที่เก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว
“ไปแล้วหรือ?”
“ไปแล้ว!” เหราเซี่ยงอี้พยักหน้า ไพล่มือเดินเข้ามาจากด้านนอกห้องทำงาน พร้อมกับเอื้อมมือปิดประตูห้องทำงานตามหลัง
ท่าทีที่ดูเป็นกันเองของเขา มองปราดเดียวก็รู้ว่าความสัมพันธ์กับจางอี้ไม่ธรรมดา
จางอี้ลุกขึ้นรินน้ำชาให้เหราเซี่ยงอี้หนึ่งถ้วย เหราเซี่ยงอี้นั่งลงตรงที่นั่งข้างเขาแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า “คุณคิดว่าสหายเสี่ยวเจียงจะหลงกลตาแก่อย่างคุณหรือ?”