ตอนที่ 282 เจียงชิงฉือทำได้ ทำไมเธอจะทำไม่ได้?

“อร่อยมากเลยค่ะ ไว้ถ้าว่างฉันต้องขอเรียนทำกับข้าวจานนี้กับคุณย่าให้ได้นะคะ”

หยางชุนฮุ่ยยิ้มรับพลางเอ่ยขึ้น “ไม่ต้องหรอกจ้ะ ถึงเวลาให้เจิงหมิงเรียนไว้แล้วทำให้เธอกินก็พอ”

ได้ยินเช่นนั้น ลู่เจิงหมิงกลับพยักหน้าอย่างจริงจัง “เดี๋ยวหลังพักกลางวันคุณย่าช่วยสอนผมด้วยนะครับ”

สวีอวิ๋นเซียงค้อนใส่เขา “นี่ฉันยังต้องขอบใจแกใช่ไหมเนี่ย ที่ยังรู้จักเว้นเวลาพักกลางวันไว้ให้ฉัน”

คนทั้งโต๊ะต่างพากันหัวเราะร่าออกมาอย่างอดไม่ได้

เฉินไป๋ลู่นั่งนิ่งเงียบอยู่ด้านข้าง ดูเก้อเขินเป็นอย่างยิ่ง

เธอคีบตะเกียบแน่น หางตาเหลือบเห็นลู่เจิงหมิงใช้ตะเกียบคีบข้าวเข้าปากคำแล้วคำเล่า อารมณ์ที่อัดอั้นตันใจจึงค่อย ๆ คลายลง มุมปากค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้น