กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เพิ่งพ้นช่วงเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ กิ่งก้านที่แห้งโกร๋นถูกลมหนาวพัดแกว่งไกวไปมา ทะเลหิมะบนยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปยังคงไม่ละลาย รอบด้านเงียบสงัดไร้เสียง มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านมาเป็นครั้งคราว ทำให้ดูเงียบเหงาจับใจเป็นพิเศษ
รถจี๊ปทหารคันหนึ่งแล่นมาจอดบนถนนดินชานเมืองอย่างช้า ๆ ล้อรถบดทับถนนลูกรัง ทิ้งรอยล้อลึกไว้สองทาง สะดุดตาเป็นพิเศษท่ามกลางชานเมืองอันเวิ้งว้าง
ประตูรถถูกผลักเปิดออก ลู่เจิงหมิงก้าวลงมาก่อนเป็นคนแรก เขาสวมเครื่องแบบทหารสีเขียวทหารที่รีดเรียบกริบ คิ้วขมวดแน่น สันกรามเกร็งตึงเปรี๊ยะ เปลวไฟแห่งความโกรธแค้นที่ไม่อาจกดข่มไว้ได้ปะทุพลุ่งพล่านอยู่ในก้นตา
ประตูรถด้านหลังเขาถูกเปิดออกอีกครั้ง เฉินจวิ้นก้าวลงมาจากรถ