กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ใบหน้าของเฉินไป๋ลู่เผยความน้อยใจออกมาแวบหนึ่ง เธอโบกมือเบา ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงปล่อยวาง “ขอโทษด้วย ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ทั้งหมดเป็นเพราะฉันพูดจาไม่เข้าหูเอง”
“พี่เจียง อย่าถือสาเลยนะคะ ฉันกับพี่เจิงหมิงโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก คุณอาทั้งสองก็เหมือนพ่อแม่แท้ ๆ ของฉัน ฉันแค่เป็นห่วงมากเกินไปจนร้อนใจน่ะค่ะ”
“เมื่อกี้พี่ตรวจรักษาให้สหายเฉิงคงจะเหนื่อยแย่ รีบกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ ทางนี้ให้ฉันกับพี่เจิงหมิงช่วยดูแลก็พอแล้ว”
คำพูดของเธอดูเผิน ๆ เหมือนมีน้ำใจ แต่ความจริงกลับเป็นการตอกย้ำว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลู่เจิงหมิงไม่ธรรมดา ทั้งยังกันอีกฝ่ายออกไปเป็นคนนอก
ชาติก่อนเจียงชิงฉือเคยพบเห็นเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงมานับไม่ถ้วน คำพูดพรรค์นี้มีหรือที่เธอจะฟังไม่ออก