ตอนที่ 250 พวกเขาเป็นรุ่นสุดท้ายแล้ว

ใกล้ถึงสิ้นปี ลมหนาวยังคงพัดกรรโชกบาดผิว ทว่าไม่อาจพัดพาความอบอุ่นและไมตรีจิตที่อบอวลอยู่ในอากาศให้จางหายไป โรงพยาบาลของคอมมูนแทบจะว่างเปล่าแล้ว

เจียงชิงฉือเพิ่งบอกเรื่องนี้กับผู้อำนวยการจ้าวตอนเย็น ตอนกลางวันยังไม่มีวี่แววแม้แต่น้อย ทว่าพอเลิกงาน เจียงชิงฉือก็รั้งตัวผู้อำนวยการจ้าวที่กำลังจะกลับไว้โดยตรง

ผู้อำนวยการจ้าวยังคงเอ็นดูเจียงชิงฉือมาก ไม่กลัวลำบากไม่กลัวเหน็ดเหนื่อย ปฏิบัติต่อคนไข้อย่างเท่าเทียมกันทุกคน วิชาแพทย์ก็ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

แค่เรื่องไม่หวงวิชานี้ก็ดูออกแล้วว่า อุปนิสัยใจคอดีมากเช่นกัน

เสียก็แต่ว่า เจียงชิงฉือมีตำแหน่งอยู่ในกองทัพแล้ว มิเช่นนั้นเธอยังคิดจะดึงตัวมาทำงานที่นี่เลย