กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เธออ่านจดหมายแนะนำตัวและเอกสารประจำตัวในมืออย่างรวดเร็วปราดเดียวจบ จากนั้นจึงคืนให้หลินชิง ก่อนจะยื่นมือออกไปจับมือของเจียงชิงฉือด้วยความตื่นเต้นเต็มใบหน้า “หมอเจียง ในที่สุดพวกเราก็เฝ้ารอคุณมาจนได้! ครั้งนี้พื้นที่แถบนี้ของเราประสบภัยรุนแรง ผู้ป่วยมีมากเหลือเกินค่ะ”
“พวกเราขาดแคลนคนอย่างหนัก หมอของโรงพยาบาลก็มีอยู่เพียงไม่กี่คน ที่พอจะมาช่วยสนับสนุนได้ก็มากันหมดแล้ว แต่ก็ยังไม่พออยู่ดี!” น้ำเสียงของเธอแฝงความแหบพร่าและหนักใจอยู่บ้าง
เรื่องอื่นยังพอรอได้ มีเพียงเรื่องเจ็บไข้ได้ป่วยและบาดเจ็บเท่านั้นที่ไม่อาจรอช้าได้แม้เพียงเค่อเดียว