ตอนที่ 234 ไปแล้ว!

โจ๊กมันเทศในชามกระเบื้องหยาบเคี่ยวจนข้นเหนียว ลอยกลิ่นหอมหวานจาง ๆ ของมันเทศ ด้านข้างวางหมั่นโถวแป้งข้าวโพดนึ่งสีเหลืองทองสองลูก และยังมีกับข้าวหมักดองอีกสองสามอย่าง

เซิ่งอวี๋อันบิหมั่นโถวออกเป็นสองซีก ยื่นซีกหนึ่งให้เจียงชิงฉือ ตัวเขาเองถืออีกซีกไว้ ทว่ากลับไม่ค่อยได้กิน เพียงแต่มองเจียงชิงฉือด้วยสายตาเป็นประกาย ก้นตามีแต่ความอาลัยอาวรณ์

เจียงชิงฉือรับหมั่นโถวมา กัดไปคำเล็ก ๆ เธอเงยหน้ามองเซิ่งหลี ก็เห็นว่าเซิ่งหลีรีบเบือนสายตาหลบ แล้วใช้ตะเกียบเขี่ยโจ๊กในชาม

เจียงชิงฉือชะงักไป “เป็นอะไรไปหรือ?”

เซิ่งหลีเบะปาก น้ำเสียงสะอื้นเล็กน้อย “ชิงฉือ พอนึกถึงว่าเธอไปแล้ว ฤดูหนาวทั้งฤดูนี้ก็เหลือฉันคนเดียว ก็รู้สึกทรมานจะตายอยู่แล้ว”