กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สีหน้าของฟางฉินกับซุนกั๋วเฉิงดูไม่ค่อยดีนัก ทว่าก็ยังยอมเอ่ยขอโทษตามไปด้วย ทั้งยังเกลี้ยกล่อมให้เจียงชิงฉือรับซองเงินมงคลเอาไว้
เจียงชิงฉือไม่ได้ยื่นมือไปรับซองเงินมงคล หากแต่มองคนทั้งสามตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ซองเงินมงคลไม่ต้องหรอก มีธุระอะไรกับฉันงั้นเหรอ?”
เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาของเจียงชิงฉือ มือที่กำซองเงินมงคลของโจวสิงเหวินก็บีบแน่นขึ้นเล็กน้อย พลางเบนสายตาไปทางฟางฉิน
ฟางฉินเข้าใจความหมายของเขา จึงรับซองเงินมงคลมาจากมือ ยิ้มแล้วเดินเข้าไปใกล้เจียงชิงฉือ คิดจะยัดใส่อ้อมแขนเธอ ทว่ากลับถูกเจียงชิงฉือเอี้ยวตัวหลบไปตรง ๆ
“ฉันไม่ชอบให้ใครมาเข้าใกล้ มีธุระอะไรก็ว่ามาเถอะ ที่บ้านไม่มีธัญพืชอะไร คงไม่รั้งพวกคุณไว้กินอาหารเช้าหรอกนะ”