ตอนที่ 230 หมอเจียงทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ?

ยามเลือกตัดสินใจก็ทำด้วยความแน่วแน่จริงจัง ภายภาคหน้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น เธอก็จะไม่มัวลังเลเหนียมอาย จะก้าวต่อไปข้างหน้า ไม่มีเรื่องใดสามารถฉุดรั้งก้าวเท้าของเธอเอาไว้ได้

เมื่อได้ยินเจียงชิงฉือกล่าวเช่นนี้ เซิ่งอวี๋อันก็พลันเกิดความเคารพเลื่อมใสในตัวเธอขึ้นมาในชั่วพริบตา จึงหันไปทำความเคารพเธอด้วยท่าวันทยหัตถ์

ในอดีตตัวเขาเองก็เคยเป็นทหารมาสองปี ประกอบกับคนในครอบครัวล้วนเป็นทหารทั้งสิ้น สำหรับเรื่องพรรค์นี้ เขาจึงไม่ได้รู้สึกว่าเป็นอันตราย หรือพูดจาโน้มน้าวห้ามปรามทำนองว่าดินฟ้าอากาศหนาวเหน็บเหน็บหนาวจนทนไม่ไหวอย่าไปเลย

คราวก่อนคำพูดของหลินชิงเขาก็ได้ยินเช่นกัน ขาดแคลนหมอ คนไข้มีมากเกินไปจนทำได้เพียงส่งตัวต่อไปที่อื่น

หากน้าสะใภ้สามารถไปได้ นั่นย่อมช่วยคลี่คลายความยากลำบากได้ไม่น้อยจริง ๆ