เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ถึงขั้นเอาสถานะทหารของน้าชายผมมาข่มขู่น้าสะใภ้ว่า ถ้ายังรับผักกับฟืนอีกจะไปร้องเรียนครับ”
“ผู้ตรวจการการเมืองครับ น้าสะใภ้ของผมคิดเผื่อพวกชาวบ้านแท้ ๆ รู้ว่าทุกคนใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบาก ยาแผนปัจจุบันก็แพง เธอเลยขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรคนเดียว เอามาการปรุงยาสมุนไพรที่บ้าน บางครั้งขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรก็โดนพวกงูแมลงสัตว์กัดต่อย เกือบจะเกิดเรื่องตั้งหลายหน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น เธอก็ไม่เคยบ่นสักคำ ยังคงทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจรักษาโรคให้ทุกคนเหมือนเดิมครับ”
เขาชะงักไปเล็กน้อย พอนึกถึงท่าทางอวดเบ่งวางก้ามของซุนกั๋วเฉิงผู้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ความเคียดแค้นในน้ำเสียงก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นอีกหลายส่วน “แต่ถึงน้าสะใภ้ผมจะทำดีขนาดนี้ หัวหน้าหมู่บ้านซุนกั๋วเฉิงก็ยังไม่ยอมปล่อยวาง เจตนาหาเรื่องกลั่นแกล้งเธอ ข่มขู่เธอ