ตอนที่ 182 ไม่มีคนไข้มาแล้ว

ช่วงเวลาต่อจากนี้ ในหมู่บ้านก็เริ่มทยอยหยุดงานกันทีละกลุ่มแล้ว

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้ปรมาจารย์เริ่มขึ้นเขาไปกักตุนอาหารและฟืนสำหรับผ่านฤดูหนาว ส่วนวันเวลาอันแสนสบายของเจียงชิงฉือก็ถือว่าสิ้นสุดลงแล้วเช่นกัน

เมื่อสภาพอากาศในช่วงนี้หนาวเย็นลงเรื่อย ๆ การเป็นหวัดมีไข้จึงกลายเป็นเรื่องปกติ คนที่ขึ้นเขาก็มักจะเกิดการกระทบกระแทกบาดเจ็บอยู่บ่อยครั้ง ห้องพยาบาลของเจียงชิงฉือจึงมีคนเข้าออกแทบไม่ขาดสาย

บางครั้ง แม้แต่เวลากลับไปกินข้าวเที่ยงวันเธอยังไม่มี ส่วนใหญ่ล้วนเป็นลู่เจิงหมิงหรือไม่ก็เซิ่งหลีที่คอยเอามาส่งให้

ช่วงนี้เจียงชิงฉือยุ่งมาก ตกกลางคืนเหนื่อยจนหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตาย แม้แต่เรื่องเช็กอินสุ่มรางวัลก็ลืมไปเสียสนิท ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงลู่เจิงหมิงเลย