ตอนที่ 177 ธงแพรเกียรติคุณ

ในช่วงสายของวันหนึ่งซึ่งไม่ต่างไปจากวันธรรมดาทั่วไป แสงแดดอันอบอุ่นสาดส่องลงบนกำแพงลานบ้านดินและถนนสายเล็กในชนบท ช่วยเพิ่มชีวิตชีวาให้แก่หมู่บ้านอันเงียบสงบขึ้นมาสองสามส่วน

แสงแดดหลังเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงไม่ได้ร้อนแผดเผาเช่นนั้นอีกแล้ว ทว่ากลับแฝงไออุ่นจาง ๆ ส่องกระทบลงบนร่างผู้คนอย่างสบายตัวยิ่งนัก

ใต้ต้นหวายเฒ่าตรงหัวหมู่บ้าน เดิมทีมีชาวบ้านสองสามคนนั่งกระจัดกระจายพูดคุยสัพเพเหระกันอยู่ จู่ ๆ ก็ถูกเสียงฝีเท้าอันพร้อมเพรียงขบวนหนึ่งดึงดูดความสนใจไป

ทุกคนมองตามเสียงไป นั่นคือพลทหารหนุ่ม 4 นายสวมชุดทำงานสีเขียวทหารที่เรียบร้อย รีดเรียบ แต่ละคนก้าวเท้าอย่างมั่นคง เดินอย่างหนักแน่นอยู่บนถนนสายหลักกลางหมู่บ้าน

หากเจียงชิงฉืออยู่ที่นี่ เธอย่อมจะสังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วแน่นอนว่า นั่นก็คือไช่เหยียนที่เคยพบกันบนภูเขาก่อนหน้านี้