ตอนที่ 172 นาฬิกาพก

เซิ่งอวี๋อันมองท่าทางของเซิ่งหลี ในหัวพลันนึกถึงคำเตือนที่น้าชายตัวน้อยเคยขู่เขาไว้ “ดูแลปากของเซิ่งหลีให้ดี ถ้าฉันต้องหย่าร้างขึ้นมา นายรู้ใช่ไหมว่าจะเจออะไร?”

เซิ่งอวี๋อันกลืนน้ำลายลงคอ ขยับตัวนั่งตัวตรงแล้วพูดต่อว่า “น้าสะใภ้เป็นคนที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ นั่นแหละ แต่เธอลองคิดดูนะ นอกจากน้าชายตัวน้อยจะเย็นชาไม่ค่อยเข้าสังคมกับจริงจังเกินไปแล้ว ไม่ว่าจะรูปร่างหน้าตาหรือความสามารถ ไม่ใช่ระดับหัวกะทิหรอกเหรอ? นอกจากเขาแล้ว ในบรรดารุ่นเยาว์ของเขตบ้านพักราชการพวกเรา ยังมีใครยอดเยี่ยมกว่าน้าชายตัวน้อยอีกไหม?”

“บ้านของคนพวกนั้นต่างก็มีปัญหาสารพัด น้าสะใภ้ถ้าแม้แต่น้าชายตัวน้อยยังมองไม่เข้าตา แล้วจะไปมองคนอื่นเข้าตาได้ยังไง?”