กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ตุ๋นซีอิ๊วแล้วกันค่ะ!”
“เอาแบบนั้นก็ได้!” ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ ลู่เจิงหมิงจึงเอ่ยถาม “คุณอยากเรียนทำปลาไหม?”
เจียงชิงฉือตักน้ำ แปรงฟันอย่างพูดไม่ออก พลางตอบอู้อี้ในลำคอ “ไม่ล่ะค่ะ!”
เธอถอดใจเรื่องเรียนทำอาหารไปแล้ว อย่างไรเสียก็มีเครื่องปรุงนั่นของลู่เจิงหมิง เธออยากกินอะไรก็แค่ต้มให้สุก แล้วใส่เครื่องปรุงลงไปก็พอ
เครื่องปรุงพวกนั้นเก็บได้ครั้งละหนึ่งเดือน หากเก็บไว้ในมิติแทบจะอยู่ได้ตลอดกาล
แล้วยังต้องเรียนไปทำไมอีกล่ะ?
ลู่เจิงหมิงได้ยินเช่นนั้นก็ผ่าปลาตัวหนึ่ง นำอวัยวะภายในข้างในออกมาแล้วก็ไม่หั่นเป็นท่อนอีก ปลาตัวนี้ถึงเวลาจะต้องใช้ทำเป็นปลาตุ๋นซีอิ๊ว ปลาตุ๋นซีอิ๊วต้องเป็นตัวสมบูรณ์ถึงจะดีกว่า!