ตอนที่ 152 เลือดกำเดา

เธอไม่ทำอาหาร ทั้งยังไม่รู้ว่าสิ่งเหล่านี้ควรวางไว้ตรงไหน จึงวางลงบนเตาไฟโดยตรง ตั้งใจว่าจะรอลู่เจิงหมิงมาแล้วค่อยถามเขาเพื่อตัดสินใจ

ลู่เจิงหมิงไม่ได้ปล่อยให้เธอรอนานเกินไป เขาพับแขนเสื้อขึ้นพลางเดินเข้ามาใกล้เธอ

เงาร่างสูงใหญ่ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องครัว ก็บดบังตรงประตูเสียมิดชิด

เจียงชิงฉือแสร้งทำเป็นหยิบจับจัดข้าวของ พยายามมองข้ามตัวตนอันเด่นชัดเกินไปของเขา

เมื่อก่อนลู่เจิงหมิงมักจะรักษาระยะห่างที่เหมาะสมกับเธอเสมอ เจียงชิงฉือจึงคิดว่าวันนี้ลู่เจิงหมิงก็คงเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่า เขาจะเดินตรงมาหาเธอโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแม้แต่น้อย

ร่างกายของเจียงชิงฉือเริ่มเกร็งแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ตามการขยับเข้ามาใกล้ของเขา