ตอนที่ 150 เตรียมวัตถุดิบ

“พี่ไม่พูดก็ไม่เป็นไรนะ ถ้าคิดว่าฉันพูดมากไปก็บอกฉันได้เลย!”

คนกลุ่มนั้นที่จุดพักปัญญาชน นอกจากเหลียงเจียเหยาที่รู้ภูมิหลังของเธอแล้วคอยเอาอกเอาใจพวกเขาสองคนอยู่ตลอด คนอื่น ๆ ล้วนมีสีหน้าแฝงความในใจกันทั้งนั้น

เธอไม่ได้โง่สักหน่อย เพียงแต่ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เธอก็ไม่อยากสร้างศัตรูกับคนมากเกินไป

แต่พออยู่ที่จุดพักปัญญาชน เธอรู้สึกอึดอัดจริง ๆ ต้องคอยคิดมากอยู่ตลอดจนปวดหัวแทบแย่

อยู่ที่นี่ดีกว่าเป็นไหน ๆ พี่สาวเจียงวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม ถึงตัวคนจะอ่อนโยน แต่ก็ไม่ใช่นางเอกแสนดีจำพวกที่ไม่รู้จักรังแกใคร

แถมตัวยังหอมอีกด้วย กลิ่นหญ้าสมุนไพรจาง ๆ ผสมผสานกับกลิ่นนมอ่อนหวาน ตอนได้กอดให้ความรู้สึกเหมือนนอนอยู่บนลานหญ้าสีเขียวใต้แสงแดด สบายจนแทบไม่อยากลุกขึ้นมาเลย