กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ห่าวเหว่ยไม่เหมือนคนอื่น เขาติดตามลู่เจิงหมิงมาตลอดทาง เมื่อก่อนก็อยู่กลุ่มเล็กเดียวกัน
ต่อมาเมื่อต้องจัดตั้งหน่วยรบพิเศษ ลู่เจิงหมิงก็พาเขามาด้วย
แต่ยามปกติกลัวว่าปรมาจารย์จะมองว่าเขาได้รับการดูแลเป็นพิเศษ จึงเรียกหัวหน้าหน่วยตรง ๆ เสมอ
“หัวหน้าหน่วย นายกับพี่สะใภ้มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าครับ!”
ลู่เจิงหมิงเก็บน้ำแกงที่ดื่มไปครึ่งหนึ่งขึ้นมา ส่วนที่เหลือสามารถเก็บไว้กินตอนเที่ยงวันได้
อากาศร้อน ถึงเย็นชืดไปก็ไม่เป็นไร
เมื่อได้ยินคำพูดของห่าวเหว่ย ลู่เจิงหมิงก็ชะงักไป นิ่งไม่ขยับอยู่นาน คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย สีหน้าพลันซับซ้อนขึ้นมา
“ไม่รู้สิ!” ลู่เจิงหมิงส่ายหน้า
เมื่ออยู่ต่อหน้าห่าวเหว่ย สีหน้าของลู่เจิงหมิงจึงผ่อนคลายลงมาก